آسودگی روانی والدین در شیردهی به کودک

آسودگی روانی والدین در شیردهی به کودک

همواره در آموزه‌هایی که یاد گرفتیم شیر دادن به کودک به‌خصوص در شش ماه اول باید انحصاری انجام شود و بر این موضوع تأکید شده است و مطالعات متعددی در این زمینه وجود دارد. نکته‌ای که در دنیای امروز قابل‌توجه است وضعیت والدین امروزی به‌خصوص شرایط اغلب مادرها در دنیای امروز است که علاوه بر نقش مادری مسئولیت کار در اجتماع را نیز بر عهده‌دارند و ازاین‌رو وظایف زیادی در قبال این کار بیرون از خانه به عهده می‌گیرند و در دورانی که شیرخوار برای تغذیه وابسته به شیر مادر است دغدغه اصلی مادر رسیدگی به کودک و شیر دادن به اوست و بار روانی این مسئولیت همواره بر دوش مادر و در درجه بعد پدر سنگینی می‌کند.

بسیاری از پدر و مادرها که در دنیای امروز هر دو شاغل­اند و در تأمین مخارج هر دو سهیم، به دنبال تنظیم وقت خود برای اجرای بهینۀ نقش خود هم به‌عنوان پدر و مادر و هم افرادی که مسئولیتی در اجتماع به عهده گرفتند می­باشند؛ و این بار مسئولیت که همواره مادر برای شیر دادن باید در دسترس باشد بر دوش آنها سنگینی می‌کند.

بارها در تجربیات خود در برخورد با والدین این تقاضا را دیدم که مادر راهکاری می‌خواهد که به‌خصوص در شش ماه اول شیرخوار امکانی وجود داشته باشد که بتواند بدون دغدغۀ شیردهی به کودکش وظایف اجتماعی و در مواردی ارتباط با همسر خود را شکل دهد و تمام‌وقت در اختیار کودک نباشد. با توجه به این تغییر الگو در جامعه دادن امکانی به پدر و مادر که در این مورد به یک آسودگی روانی برسند ضروری به نظر می‌رسد و همیشه یک راهکار جایگزین مناسب در کیسه داشته باشند تا در مواردی که می‌خواهند به روابط دونفرۀ خود برسند و فضایی برای همسری ایجاد کنند و نه والد بودن، این امکان وجود داشته باشد.

والدین به‌خصوص مادرها علاوه بر تأمین برخی نیازهای خود با بچه‌دار شدن مثل نیاز به عشق و تعلق که مادر به‌خصوص آن را از نوزاد خود می‌گیرد نیازهای دیگری هم در دنیای امروز دارند مثل نیاز به قدرت و ارزشمندی در سطح اجتماع و نیاز به آزادی و نیاز به تفریح. تصور من این است که محدود کردن پدر و مادر به تغذیۀ انحصاری با شیر مادر به‌ویژه در شش ماه اول این نیازها را در مادر و پدر تأمین نکرده و آنها را در یک تنگنای روانی قرار می‌دهد که مادر در هرلحظه باید آمادۀ شیردهی باشد و در هر شرایطی باید شیر بدهد.

قبول کنیم که انجام چنین کاری نه عملی است و نه حس خوبی به مادر می‌دهد چراکه محدودیت‌های زیادی برای او ایجاد می‌کند. کافی است جایگزین مطمئنی وجود داشته باشد که مادر احساس فشار نکرده و هر جا که لازم باشد از آن استفاده کند و پدر و مادر هر دو به این آسودگی روانی برسند.

به‌طور حتم بهترین ترکیب برای کودک شیر مادرش است و منظور ما استفاده از شیر خشک به‌عنوان جایگزین نیست بلکه دیدن تمام نیازهای مادر و پدر و کودک در این مجموعه است که در شرایط امروز مادر حس یک دستگاه شیردهی نداشته باشد و جاهایی که صلاح دید بتواند از این جایگزین برای آرامش خود و خانواده‌اش استفاده کند.

بنابراین به نظر می‌رسد استفادۀ توأم از شیر مادر و شیر خشک می‌تواند این بار روانی را از دوش خانواده بردارد و به آرامش مادر و پدر کمک کند که بتوانند نقش‌های مختلف خود را در جامعه به بهترین وجه ایفا کنند.

 

دکتر سید مهدی موسوی موحد- متخصص کودکان و نوزادان- شهریور 98

دیدگاهی بنویسید